Poligrafia

poligrafiaPoligrafia zajmuje się wytwarzaniem wszelkiego rodzaju druków, między innymi książek, czasopism, ulotek, plakatów, kalendarzy, katalogów, kolorowanek czy komiksów.

Pojęcie to pochodzi z języka greckiegood słów „poli”, czyli wiele i „grafia”, czyli grafika.

Oznacza „wielokrotne pisanie”. Kojarzy się głównie z drukarstwem i choć jest ono jej podstawą, to nie można jej do niego uogólnić. Postęp tej dziedziny następuje coraz szybciej – obecnie jest na etapie przemysłowym, który bardzo szybko się rozwija i korzysta z coraz większej ilości, coraz lepszych technologii. Historia poligrafii sięga czasów antycznych. Powielano wówczas tekst stosując środki barwiące na tkaninach, jednak odbywało się to w celach zdobniczych, a nie utrwalających informacje. Już od VII wieku w Chinach wykonywano pierwsze druki z drzeworytu, a około IX wieku pojawiły się tam drukowane w całości książki. W Korei drukiem zajęły się instytucje państwowe. Od X wieku powielano w ten sposób książki i kalendarze. Pierwsze banknoty wyprodukowano tą metodą w 1107 roku. W nowoczesnym wymiarze poligrafia pojawiła się wraz z rozpowszechnieniem drewnianych czcionek drukarskich w XIII wieku. 500 lat później proces udoskonala pojawienie się papieru powlekanego. Ostatnia kluczowa przemiana miała miejsce w latach 80. XX wieku – przygotowanie dokumentów do druku zastąpiło DTP, czyli publikowanie zza biurka.

Produkcja druków zaczyna się od opracowywania wzorców, czyli oryginałów tekstów i rysunków. Drukuje się je za pomocą kopii, najczęściej na potrzebny masowego odbiorcy. Na podstawie normy ISO 12637 produkcję poligraficzną można podzielić na etapy: prepress w technologii analogowej (projektowanie, obróbka, reprodukcja obrazu, jego montaż i wykonanie formy drukowej) i cyfrowej (projektowanie i przygotowanie obrazu, jego montaż i wykonanie formy drukowej), press, czyli drukowanie w sposób bezformowy, bezfarbowy i z formą oraz postpress, czyli obróbka introligatorska, uszlachetnianie druku i spedycja.

 

Dodaj komentarz